Nasza galeria na Starówce w Warszawie jest czynna codziennie z wyjątkiem świąt od 11.00 do 19.00 i to jest nasze podstawowe miejsce sprzedaży. Bardzo prosimy przed zakupem w naszym sklepie o sprawdzenie email lub telefoniczne czy przedmiot nie został ostatnio sprzedany w galerii i jest nadal dostępny.
Kordzik lotniczy oficera Luftwaffe III Rzeszy niemieckiej 1939 -44
Wysyłka w: 72 godzin
Oto szczegółowe informacje o modelu kordzika lotniczego Luftwaffe wzór 1934/35 (First Pattern Luftwaffe Dagger):
Historia i pochodzenie
Model ten wywodzi się bezpośrednio od sztyletu wprowadzonego w 1934 roku dla Deutscher Luftsportverband (DLV) – Niemieckiego Związku Sportów Lotniczych . DLV była organizacją cywilną, która pod przykrywką sportu lotniczego szkoliła personel dla przyszłych sił powietrznych, omijając w ten sposób ograniczenia Traktatu Wersalskiego zakazujące Niemcom posiadania lotnictwa wojskowego .
Po oficjalnym utworzeniu Luftwaffe w marcu 1935 roku, zmodyfikowaną wersję sztyletu DLV przyjęto jako oficjalny kordzik dla oficerów Luftwaffe oraz podoficerów posiadających ważną licencję pilota . Stąd właśnie pochodzi oznaczenie "wzór 1934/35".
Symbolika i znaczenie
Kordzik ten symbolizował nowoczesność i technologiczny charakter Luftwaffe. Użycie aluminium w okuciach nie było przypadkowe – w latach 30. aluminium było materiałem innowacyjnym, kojarzonym z przemysłem lotniczym . Złocone swastyki słoneczne (sunwheel swastikas) na rękojeści i jelcu podkreślały związek Luftwaffe z państwem nazistowskim i nadawały broni charakter reprezentacyjny .
Okres produkcji
Pierwszy wzór produkowano od 1934/35 roku aż do 15 lipca 1937 roku, kiedy wprowadzono drugi wzór (Second Pattern) . Mimo wprowadzenia nowego modelu, już wydane egzemplarze pozostały w użyciu, a produkcja pierwszego wzoru została zakończona .
Charakterystyczne cechy
Głownia
-
Stalowa, obosieczna, w stylu stiletto
-
Długość ok. 30-31 cm (całkowita ok. 42-45 cm)
-
Często zdobiona trawionymi motywami lotniczymi (orły, swastyki)
-
Znakowana przez renomowanych producentów z Solingen (np. E. Pack & Sohn, Alcosa, Anton Wingen Jr.)
Rękojeść
-
Drewniany rdzeń owinięty niebieską skórą marokańską (tzw. blue Moroccan leather)
-
Oplata z drutu (często srebrzonego) – zazwyczaj układ: dwa skręcone druty otoczone pojedynczymi prostymi
-
Charakterystyczny niebieski kolor rękojeści (kolor Luftwaffe)
Głowica i jelec
-
Jelec: w formie opadających, stylizowanych skrzydeł
-
Głowica: okrągła, zdobiona złoconą swastyką słoneczną po obu stronach
-
Wczesne egzemplarze (do 1936) miały okucia z niklowego srebra, późniejsze z polerowanego aluminium
Pochwa
-
Pokryta niebieską skórą marokańską (często o strukturze "pebble-grain")
-
Trzy okucia: wylot, okucie środkowe i trzewik
-
Okucia mocowane płaskimi wkrętami
Łańcuch
-
Dwuczęściowy łańcuch zawieszkowy (do zapięcia pod mundurem)
-
Wczesne wersje: 7 ogniw w górnym i 9 w dolnym łańcuchu (dla niklowych okuć)
-
Późniejsze wersje: nawet 9 i 14 ogniw
-
Zakończony klipsem do przytwierdzenia do pasa
Zastosowanie
Kordzik był noszony wyłącznie do celów reprezentacyjnych – z mundurem wyjściowym i podczas uroczystości, nigdy na froncie . Pełnił funkcję ceremonialną i był wyrazem przynależności do elitarnego korpusu oficerskiego Luftwaffe. Określany był również jako "Borddolch" (sztylet pokładowy), ponieważ pierwotnie przeznaczony był dla oficerów pełniących służbę lotniczą – dosłownie "na pokładzie" samolotów .
Zakończenie użytkowania
Noszenie kordzika Luftwaffe zostało zakazane rozkazem z 23 grudnia 1944 roku .
